aktualności

18/10/2012 - pożegnanie Jerzego Jarockiego

2012-10-15

Ogromnym smutkiem napełniła nas wiadomość,

że 10 października 2012 roku w wieku 83 lat zmarł

Jerzy Jarocki

wspaniały reżyser teatralny i pedagog,
twórca spektakli, które na trwałe zapisały się w historii teatru,
genialny, przenikliwy i precyzyjny inscenizator dramatów
Witkacego, Gombrowicza, Mrożka czy Różewicza,
dzięki któremu rosła i umacniała się legenda Starego Teatru,
niezwykła postać, która dla wielu naszych aktorów na zawsze pozostanie
Mistrzem - najwspanialszym i niekwestionowanym.

Łączymy się w bólu z Rodziną Wielkiego Artysty
Dyrekcja i Zespół Narodowego Starego Teatru w Krakowie


Jerzy Jarocki– reżyser, pedagog; absolwent Wydziału Aktorskiego PWST w Krakowie i studiów reżyserskich w Państwowym Instytucie Sztuki Teatralnej (GITIS) w Moskwie.

Jeden z największych reżyserów w historii polskiego teatru. Od debiutu w 1957 roku – „Balem manekinów” Brunona Jasieńskiego w Teatrze im. Wyspiańskiego w Katowicach – artysta zrealizował ponad sto przedstawień na scenach Polski i Europy. W 1962 roku rozpoczął etatową pracę w Starym Teatrze.

Najsilniejszy nurt wśród różnorodnych poszukiwań Jerzego Jarockiego stanowiły inscenizacje literatury współczesnej. Niezapomniane, oryginalne interpretacje dramatów Witkacego, Gombrowicza, Mrożka i Różewicza wprowadziły tych autorów do teatralnego repertuaru. Styl Jerzego Jarockiego, oparty na głębokiej analizie tekstu literackiego, zegarmistrzowskiej precyzji pracy nad każdym detalem, żelaznej logice i perfekcyjnej kompozycji spektaklu, dopełnia niezwykła umiejętność pracy z aktorami. Profesor Jarocki (od 1966 roku wykładał w krakowskiej szkole teatralnej) uważany był za wielkiego nauczyciela aktorskiego rzemiosła. Wychował wiele pokoleń najwybitniejszych przedstawicieli tego zawodu. Aktorzy Starego Teatru do dzisiaj uważają Go za swojego Mistrza.

W Starym Teatrze zadebiutował „Zamkiem w Szwecji” François Sagan. Jego legendarne inscenizacje należą do najwybitniejszych osiągnięć naszej sceny. Pamiętne, obsypane nagrodami, przedstawienia – „Tango”, „Garbus”, „Portret Mrożka”, „Fizycy” Dürrenmatta, „Matka”, „Szewcy” Witkacego, „Wyszedł z domu”, „Moja córeczka” Różewicza, „Zmierzch” Babla, „Cymbelin” Shakespeare’a, „Wiśniowy sad”, „Trzy siostry” Czechowa, „Proces” Kafki, „Rewizor” Gogola, „Życie jest snem” Calderóna de la Barca, „Sen srebrny Salomei” Słowackiego, „Ślub” Gombrowicza – na trwałe zapisały się w historii polskiego teatru. W trudnym czasie stanu wojennego powstał niezwykły w swej moralnej wymowie spektakl „Mord w katedrze” Eliota grany w Katedrze Wawelskiej. Artysta realizował też spektakle według własnych scenariuszy: „Sen o Bezgrzesznej” (napisany wspólnie z Józefem Opalskim) oraz „Grzebanie” według Witkacego. W 1997 roku we współpracy z Andreasem Wirthem przygotował monumentalną inscenizację „Fausta cz. I” Goethego. W 2002 roku reżyser zmierzył się ponownie, po ponad trzydziestu latach, z tekstem „Szewców” Witkacego, dokonując adaptacji dzieła. Spektaklem, zatytułowanym „Akt III według Szewców”, Jerzy Jarocki udowodnił niezwykłą przenikliwość i aktualność wizji Witkacego, zdarł patynę czasu i krytycznoliterackiego zaklasyfikowania twórcy, oddając go teraźniejszości.

Profesor Jerzy Jarocki był laureatem licznych nagród i odznaczeń, wśród nich najważniejszych w teatralnej hierarchii nagród imienia Leona Schillera (1967) i Konrada Swinarskiego (1977), a także Wielkiej Nagrody Fundacji Kultury (2006) oraz Złotego Medalu Gloria Artis (2007). W 2012 roku redakcja tygodnika „Polityka” przyznając doroczne Paszporty uhonorowała twórcę nagrodą specjalną przyznaną za „konsekwentne tworzenie teatru wierzącego w słowo dramatu i inteligencję widza, teatru, w którym odbijają się najważniejsze problemy naszych czasów. Za realizację największych sztuk klasyków polskiej i światowej dramaturgii, które weszły do historii teatru. Za stworzenie wzoru reżyserii, w której liczy się rzadko spotykana na polskich scenach dyscyplina intelektualna i formalna. Za ukształtowanie aktorskich talentów i karier, bez których polska scena byłaby uboższa.”

(tekst: Elżbieta Bińczycka)


GAZETA WYBORCZA ogólnopolska Roman Pawłowski "Zmarł Jerzy Jarocki"

POLSKA Dziennik Łódzki PAP dp "Zmarł Jerzy Jarocki"

POLSKA Głos Wielkopolski "Z jego odejściem odeszła epoka" Marek Zaradniak

RZECZPOSPOLITA "Wielki artysta w piekle XX wieku" Jacek Cieślak

WPROST "Mistrz" Jacek Wakar



Jerzy Jarocki – próba „Życie jest snem” 1983 (od lewej: Dorota Pomykała, Krzysztof Globisz), fot. W. Plewiński


Jerzy Jarocki - próba „Fausta” 1997, fot. S. Okołowicz



Kup bilet online
copyright 2010-2014
Projekt i wykonanie serwisu aem