dyrekcja i współpracownicy aktorzy reżyserzy scenografowie choreografowie kompozytorzy
Bartosz  Bielenia
zespół

Bartosz Bielenia



Wydział Aktorski Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej im. L. Solskiego w Krakowie.
1.10.2014 - Stary Teatr, Kraków

Nie dziwi fakt, że zdolny młody aktor (rocznik 1992) obdarzony niezwykłą wrażliwością zadebiutował na scenie już w 1999 jako tytułowy Mały Książę w spektaklu wyreżyserowanym przez Tomasza Hynka w Teatrze Dramatycznym z Białymstoku. Jako student krakowskiej PWST wziął udział w produkcji Instytutu im. Jerzego Grotowskiego we Wrocławiu (Mauzer Heinera Müllera, reż. Theodoros Terzopulos, Studio na Grobli, 2012) w ramach programu Masters in Residence. Natomiast efektem warsztatów zorganizowanych w leśnej bazie Instytutu Grotowskiego w Brzezince było powstanie międzynarodowej grupy Theater Under the Tree, założonej przez Bielenię wraz z przyjaciółmi zajmującymi się teatrem, tańcem, muzyką i sztukami wizualnymi. Zainicjował ją projekt “Borders” (Granice), zrealizowany w lutym 2013 w Stambule. Theater Under the Tree współpracuje z instytucjami kulturalnymi i uczelniami w Turcji, zainteresowanymi kulturowymi poszukiwaniami i dialogiem pomiędzy rozmaitymi dziedzinami sztuki.
W Krakowie na zawodowej scenie aktor zadebiutował rolą Hipolita w Idiocie wg Dostojewskiego (reż. Norbert Rakowski, Teatr Bagatela, 2013). W Starym Teatrze natomiast zagrał homoseksualistę Gavestona, kochanka tytułowego Edwarda II, w spektaklu Anny Augustynowicz. W jego interpretacji  ma on w sobie intrygującą enigmatyczność, która sprawia, że zacięta determinacja plebejusza walczącego o utrzymanie się na dworze wbrew wszystkiemu i wszystkim, przykuwa uwagę. Natomiast stworzona przezeń postać występnego bękarta Edmunda, którego zdradzieckie intrygi sprowadzają nieszczęście na ojca, hrabiego Gloucestera i przyrodniego brata, to wcielenie czystego zła, indywiduum, którego subtelna powierzchowność skrywa przerażający brud duszy. Wrażenie to potęguje fakt noszenia przezeń sutanny, gdyż akcja sztuki Szekspira przeniesiona została w realia Watykanu, a jej bohaterami są osoby duchowne: „Król Lear w interpretacji Klaty olśniewa dzięki monumentalnej, realistycznej scenografii oraz kostiumom projektu Justyny Łagowskiej, pochłania i uwodzi za sprawą muzyki Jamesa Leylanda Kirby’ego, zachwyca – zwłaszcza w scenie triumfalnego tańca Edmunda (Bartosz Bielenia) – dowcipną i precyzyjną choreografią Maćko Prusaka”.
(afw)
 




Kup bilet online
copyright 2010-2014
Projekt i wykonanie serwisu aem